Το έργο αφορά την ανακαίνιση ενός τυπικού αθηναϊκού διαμερίσματος της δεκαετίας του 1970 στην περιοχή του Ζωγράφου το οποίο μετατράπηκε σε υβριδικό χώρο κατοικίας και αρχιτεκτονικού γραφείου. Η παρέμβαση κινήθηκε πάνω σε δύο κύριους άξονες: την ενοποίηση των χώρων και τη δημιουργία ενός συναισθηματικού πλαισίου μνήμης. 

Το διαμέρισμα αρχικά ακολουθούσε την κλασική τυπολογία των αθηναϊκών κατοικιών του ’70: διακριτοί χώροι, μακρινοί διάδρομοι και αυστηρά όρια μεταξύ κουζίνας, καθιστικού και υπνοδωματίων. Η νέα αρχιτεκτονική πρόταση ανέτρεψε αυτή τη λογική, επιδιώκοντας την ενότητα και τη ροή. 

Η κουζίνα ενοποιήθηκε με το καθιστικό, δημιουργώντας έναν ενιαίο, φωτεινό χώρο. Η επέμβαση στον φωταγωγό, μέσω της φραγής του και της δημιουργίας νέου όγκου, αναδιαμόρφωσε ριζικά τη ροή του φυσικού φωτός και των κινήσεων. Η λειτουργική διάκριση μεταξύ κατοικίας και γραφείου επιτεύχθηκε όχι μέσω τοίχων, αλλά μέσω όγκων σε χρώμα που ορίζουν τις διαφορετικές ενότητες χωρίς να διακόπτουν τη συνέχεια του χώρου. 

Κεντρικός άξονας του σχεδιασμού υπήρξε η έννοια ενός «ιερού συναισθημάτων»: η ανάγκη να διατηρηθεί η μνήμη των προηγούμενων κατοίκων — μιας οικογένειας προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη. Οι απόγονοί τους έφεραν μαζί τους από τα Πριγκηπονήσια τα έπιπλα και τις μνήμες τους. Ανάμεσά τους, ο κεντρικός μπουφές για την τηλεόραση, κατασκευασμένος με την τεχνική της φλωρεντινής μαρκετερί, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη σύλληψη του νέου χώρου. Το σκοτεινό ξύλο του μεταφράστηκε αρχιτεκτονικά στην επιλογή καπλαμά καρυδιάς για την κουζίνα, ως αναφορά στις σκούρες ξύλινες επιφάνειες των επίπλων λειτουργώντας ως υλική και συναισθηματική γέφυρα με το παρελθόν. 

Τα αρχικά πατώματα από ξύλινο παρκέ διατηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν, διατηρώντας τη θερμή υλικότητα του διαμερίσματος. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε πλήρης αναβάθμιση των ηλεκτρολογικών και μηχανολογικών εγκαταστάσεων, ώστε ο χώρος να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες ενεργειακής απόδοσης και άνεσης. Διατηρήθηκε το αρχικό ύψος των χώρων ενώ έγιναν τοπικά επεμβάσεις μόνωσης. 

Η αισθητική ταυτότητα του χώρου συμπληρώνεται από μια μικρή συλλογή τρισδιάστατων εκτυπώσεων αρχαιολογικών αντιγράφων — μικρής κλίμακας προτομές και ανάγλυφα από την ενασχόληση της αρχιτεκτόνισσας με την αρχαιολογία και την ανάδειξη μνημείων. Παράλληλα, ζωγραφικά σκίτσα και αρχιτεκτονικά σχέδια  εκτίθενται στους τοίχους του γραφείου, ενισχύοντας την αίσθηση ενός χώρου δημιουργίας και έρευνας. 

Η συστέγαση κατοικίας και επαγγελματικού χώρου αποτέλεσε κεντρική πρόκληση. Ο σχεδιασμός επεδίωξε την ισορροπία ανάμεσα στη δημόσια και ιδιωτική χρήση, με σαφείς χωρικές ενδείξεις: διαφορετικές στάθμες φωτισμού, αλλαγές υλικών και χρωματικών τόνων. Η κατοικία και το γραφείο συνυπάρχουν σε μια λεπτή ισορροπία —  ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός λειτουργεί εδώ ως μεσολαβητής, μεταφράζοντας τη λειτουργική ανάγκη σε ποιητική εμπειρία. 

Τοποθεσία: Ζωγράφου, Αττική

Επιφάνεια: 76 τμ.

Ολοκλήρωση έργου: 2021

Αρχιτεκτονική Μελέτη - Κατασκευή: Γεωργία Τσαζή